Jej osobiste doświadczenie psychologii procesu to „więcej życia w życiu i więcej akceptacji dla śmierci”.
Zgodnie z greckim źródłosłowem nazwy terapeuta w swojej pracy łączy role opiekunki, towarzyszki broni i osoby służącej procesowi — tworzy bezpieczną, opartą na zaufaniu i dyskrecji relację, w której klienci mogą doświadczać siebie w sposób zgodny z tym, czego potrzebują w danej chwili i co chce się im pokazać. Jest towarzyszem broni, ponieważ wraz z klientami stacza niejedną bitwę – o to, żeby pójść dalej, ale też o to, żeby się poddać… odpuścić kontrolę. Stara się służyć czemuś, co wspólnie z każdą osobą odkrywa jako jej wyjątkową drogę, przemianę, proces.
W Instytucie Psychologii Procesu jest w szkoleniu dyplomowym, a swoją pracę regularnie poddaje superwizjom. Pracuje zgodnie z Kodeksem Etycznym Polskiego Stowarzyszenia Psychoterapeutów i Praktyków Psychologii Procesu.
Ukończyła filozofię na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie przez cztery lata była także słuchaczką studiów doktoranckich. Od ponad dekady działa jako tłumaczka, redaktorka i wydawczyni książek, a jeszcze dłużej jako organizatorka i pomysłodawczyni wydarzeń kulturalnych. Więcej na stronie: psychpraxis.pl
Prowadzi autorski projekt poświęcony snom: snyozmarlych.com.